“Die eerste minuten… ik ben er nog”

Hoe belangrijk een goed functionerende BHV organisatie is, blijkt maar weer eens uit dit verhaal!

Goos Cardol heeft in juni zijn verjaardag kunnen vieren. Hij is ‘gewoon’ weer een jaartje ouder geworden. Een paar minuten razendsnel handelen maken het verschil en hebben ervoor gezorgd dat hij belt om zijn verhaal te doen.

Cardol: “Ik weet nu dat per week 300 mensen buiten het ziekenhuis een hartstilstand krijgen en dat van die 300 er circa 270 overlijden. Ik ben een enorme mazzelaar…”

Aan de telefoon Goos Cardol die op 9 mei jl. een hartstilstand kreeg. Omdat er zo snel en bekwaam handelend is opgetreden, kan hij het navertellen. Hieronder zijn ervaring.

“Het was de eerste dag na mijn vakantie en ik kwam van m’n werk. Daar was ik al niet goed geworden, maar ik dacht eigenlijk dat dat kwam omdat ik misschien te weinig gegeten had. Ik fietste naar huis en voelde de pijn op de borst. Maar goed, dan stap je ook niet meteen af, ik fietste gewoon verder. Maar toen ik voor het pand van Essent was, kon ik echt niet verder. Ik had zo een pijn dat ik ben afgestapt. Dat is ook meteen het laatste wat ik me nog kan herinneren. Vervolgens werd ik tweeënhalve dag later wakker in het ziekenhuis. Tussen het moment van afstappen en weer wakker worden zit een zwart gat en daarvan weet  – of beter wist –  ik niets meer van. Daar had ik het moeilijk mee; dat ik niet wist wat er in die tijd allemaal was gebeurd. Ik ben op zoek gegaan naar antwoorden: hoe het is gegaan, wie wat heeft gedaan en dus: waardoor ik nu nog leef”

Klik hier voor het hele artikel